zamknij

Wiadomości

Niezwykła historia Starego Teatru Wielkiego w Łodzi. Był perłą na kulturalnej mapie miasta [FOTOGRAFIE]

Fenomen bujnego rozkwitu Łodzi w XIX w. związany był z przemysłem włókienniczym. Stwierdzenie to dziś jest powszechnie znane i tak oczywiste, że specjalnie się nad nim nie zastanawiamy. Ale szybki rozwój miasta, w ówczesnych warunkach niósł za sobą też negatywne skutki.

Jednym z takich negatywnych czynników był powolny, nieproporcjonalny do tempa wzrostu znaczenia Łodzi, jako ważnego ośrodka przemysłowego na mapie Królestwa Polskiego, rozwój kultury wysokiej w mieście.

Reklama

W efekcie upowszechniła się opinia, że w Łodzi nie ma warunków do rozwoju kultury w ogóle i tego typu opinie, często nie pozostawały nieuzasadnione.

Faktycznie o rozwój kultury nie było łatwo. Ambitne przedsięwzięcia kulturalne wymagały odbiorców. Nieliczna inteligencja oraz rzesze robotników, spośród których wielu nie potrafiło czytać i pisać tylko utwierdzał w przekonaniu o słabości łódzkiej kultury. Z kolei burżuazja bardzo często na miejsce doznań kulturalnych wybierała Warszawę lub popularny w tamtym czasie Wiedeń. Ale i z takimi problemami Łódź potrafiła walczyć i to w spektakularnym stylu.

W 1901 r. do użytku oddano gmach Teatru Wielkiego. Budynek został zaprojektowany przez jednego ze zdolniejszych łódzkich architektów – Adolfa Zeligsona. Ufundowany przez Fryderyka Sellina, zaangażowanego w rozwój kultury w mieście, budynek mieścił się przy ówczesnej ulicy Konstantynowskiej 14/16, a obecnej Legionów. W momencie powstania był perłą na kulturalnej mapie Łodzi.

Posiadał imponującą główną scenę z widownią mogąca pomieścić 1250 widzów, a to więcej niż analogiczny Teatr Wielki w Warszawie. Ponadto scena była wyposażona w mechanizm obrotowy umożliwiający wykorzystanie większych dekoracji, rekwizytów, a nawet wozów konnych. Goście mogli liczyć na komfort centralnego ogrzewania. Budynek był oświetlany przy pomocy energii z sieci elektrycznej.

Teatr był miejscem pracy artystów polskich, niemieckich i żydowskich - zgodnie z charakterem wielokulturowego miasta. Występowały w nim znane osobistości ówczesnej sceny teatralnej, na widowni zasiadali znakomici goście.

Niestety działalność Starego Teatru Wielkiego przerwał pożar w 1920 r. Gmachu przy Konstantynowskiej/Legionów nigdy nie odbudowano ze względów finansowych. Pustka po budynku jest widoczna do dnia dzisiejszego przez charakterystyczne wgłębienie w zabudowie ulicy. Na nowy gmach reprezentacyjnego teatru Łódź musiała czekać aż do lat 60. XX w. kiedy to w całkowicie odmiennej rzeczywistości politycznej i społecznej do użytku oddano nowy okazały budynek.

Oceń publikację: + 1 + 12 - 1 - 1

Obserwuj nasz serwis na:

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami Użytkowników portalu. Redakcja portalu www.tulodz.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Alert TuŁódź

Byłeś świadkiem wypadku? W Twojej okolicy dzieje sie coś ciekawego? Chcesz opublikować recenzję z imprezy kulturalnej? Wciel się w rolę reportera www.tulodz.com i napisz nam o tym!

Wyślij alert

Sonda

Historyczny neon ŁÓDŹ FABRYCZNA powinien być:






Oddanych głosów: 348